Anna Pietrzak - inowrocławianka, absolwentka II LO - solistka, potem śpiewała w zespole "Partita"

Swoją karierę artystyczną rozpoczynała jako solistka biorąc udział w przeglądach i festiwalach piosenki, między innymi była laureatką Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. W latach 70-tych została zaproszona do współpracy z grupą wokalną "PARTITA". W tym czasie wraz z zespołem nagrywała płyty, programy telewizyjne i radiowe, brała udział w festiwalach piosenki w Opolu, Sopocie a także w Słonecznym Brzegu (Bułgaria) i Rostocku (Niemcy). Odbywała też liczne tourne artystyczne po Europie. Po zawieszeniu działalności zespołu kontynuowała karierę solistyczną nagrywając piosenki dla Polskiego Radia, wydając płyty w Polskich Nagraniach i Tonpresie, biorąc udział w programach telewizyjnych i estradowych. W latach 80-tych wraz z własnym zespołem instrumentalnym występowała w krajach Europy, Bliskiego Wschodu i w Stanach Zjednoczonych.
W 1993 roku została zaproszona wraz z zespołem "PARTITA" do udziału w jubileuszowym XXX Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Od tego czasu znów występuje z "Partitą" śpiewając piosenki z dawnego repertuaru zespołu a także nowe utwory. Przygotowała również swój własny program estradowy pt. "Wieczór ballad i romansów", na który składają się romantyczne polskie i zagraniczne piosenki, ballady, oraz romanse rosyjskie i śpiewane poezje Gałczyńskiego, Dylana, Cohena przy akompaniamencie gitary i fortepianu, przy którym zasiada Bronisław Kornaus, kolega z zespołu PARTITA.

BARBARA UR (PIWARSKA)-Urodzona 18.08.1933 r. w Inowrocławiu Artystka, działaczka społeczna i polonijna, redaktorka. Studia artystyczne na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (1964-1970). Gość – docent w pracowni rzeźby w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Münster (RFN) (1976-1980). Docent Domu Kultury „Zeche Carl” w Essen (1987). Docent pracowni rzeźby w Europejskiej Letniej Akademii Sztuk Pięknych w Luksemburgu (1987-1991). Założycielka Europejskiego Parku Rzeźb w Tuchomiu (Kaszuby). Od 1981 roku w Niemczech Zachodnich.

Irena Dubiska (ur. 26 września 1899 w Inowrocławiu - zm. 1 czerwca 1989 w Warszawie)polska skrzypaczka i pedagog.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła mając 5 lat, studiowała w Berlinie uzyskując dyplom ze złotym medalem. Studia uzupełniała u K. Flescha i B.Hubermana. Zadebiutowała w 1908 w Wittenberdze, natomiast w 1919 debiutowała w Warszawie w koncercie pod dyrekcją E. Młynarskiego. W latach 1919 – 39 grała za granicą, głównie w Europie , m.in. w czasie plebiscytu na Górnym Śląsku dla robotników.

W 1930 utworzyła Kwartet Polski (działał do 1939), w którym grała z W. Wiłkomirską, K. Wiłkomirskim i M. Szaleskim. W okresie okupacji występowała w Warszawie w kawiarniach muzycznych Woytowicza i Lardellego oraz na tajnych koncertach.

Była pierwszą wykonawczynią utworów skrzypcowych K. Szymanowskiego, z którym koncertowała w kraju i za granicą.

Od 1913 prowadziła działalność pedagogiczną, od 1919 była profesorem konserwatorium a następnie PWSM w Warszawie. Od 1946 wykładała w PWSM w Łodzi. Wykształciła wielu wybitnych uczniów, m.in. Piotra Janowskiego, Wandę Wiłkomirską i Stefana Rachonia. Była jurorem konkursów skrzypcowych im. H. Wieniawskiego w Lublinie, a także konkursów m.in. w Genewie, Lipsku i Bukareszcie.
W 2003 dla uczczenia pamięci prof. Dubiskiej powstał Ogólnopolski Konkurs Skrzypcowy im. Ireny Dubiskiej w Łodzi.